释函可(1611-1659),字祖心,号剩人,俗姓韩,名宗騋,广东博罗人。他是明代最后一位礼部尚书韩日缵的长子。明清之际著名诗僧。  作为名门之后的函可,年轻时多才、好义、豪爽,原为江南名士,“倾动一时,海内名人以不获交而耻”。其父病逝北京后,家道零落,深感世事无常,遂发遁入空门之念。他29岁时忧世伤生,更经高人点拨,于是别母抛妻,赴江西庐山,拜空隐老人道独为师,皈依佛门,落发舟中,法名函可,字祖心,法号剩人,“剩人”的意思是希望

释函可其它作品精选

zuopinjingxuan

《喜云堂禅人入山相访》
分享数:34
朝代: 明朝 | 作者:释函可 | 类型:

未到岁除刚数日,何人骑马入山来。欲从南越通消息,曾向东齐拨草莱。

屋里无过云片片,岩前依旧雪皑皑。好归直为而兄道,不是宝山空自回。

拼音
yún táng chán rén shān xiàng fǎng 访
[ [ míng cháo ] ] shì hán
wèi dào suì chú gāng shù rén shān lái cóng nán yuè tōng xiāo céng xiàng dōng cǎo lái guò yún piàn piàn yán qián jiù xuě ái ái hǎo guī zhí wéi ér xiōng dào shì bǎo shān kōng huí
喜云堂禅人入山相访注音
  • yún
    táng
    chán
    rén
    shān
    xiàng
    fǎng
    访
  • [
    [
    míng
    cháo
    ]
    ]
    shì
    hán
  • wèi
    dào
    suì
    chú
    gāng
    shù
    rén
    shān
    lái
    cóng
    nán
    yuè
    tōng
    xiāo
    céng
    xiàng
    dōng
    cǎo
    lái
    guò
    yún
    piàn
    piàn
    yán
    qián
    jiù
    xuě
    ái
    ái
    hǎo
    guī
    zhí
    wéi
    ér
    xiōng
    dào
    shì
    bǎo
    shān
    kōng
    huí

网站地图Html版http://www.881023.com 渝ICP备2022014363号-1