曹勋(1098—1174)字公显,一字世绩,号松隐,颍昌阳翟(今河南禹县)人。宣和五年(1123),以荫补承信郎,特命赴进士廷试,赐甲科。靖康元年(1126),与宋徽宗一起被金兵押解北上,受徽宗半臂绢书,自燕山逃归。建炎元年(1127)秋,至南京(今河南商丘)向宋高宗上御衣书,请求召募敢死之士,由海路北上营救徽宗。当权者不听,被黜。绍兴十一年(1141),宋金和议成,充报谢副使出使金国,劝金人归还徽宗灵柩。十四年、二十九年又两次使金。孝宗朝拜太尉。著有《松隐文集》、《北狩见闻录》等。他的诗比较平庸,但有几首使金诗颇值得注意。
《王正道再遇竹冠辄和来韵见鄙愫二首·零》
分享数:1
朝代: 宋朝 | 作者:曹勋 | 类型:写山|写云|

先生有号复有官,不畏隆暑兼冬寒。

归来山中侣松桧,无愧太上翔云冠。

我比同庵有余乐,云山百好无一恶。

喜君宏度如容波,愧我大匏真濩落。

乃今漂流如无何,进退未果徒镌磨。

梦魂游扬欲舞蝶,归意浩荡遄飞梭。

得归冲啬虽当侵伐后,一醉尚可同咏归山歌。

拼音
wáng zhèng dào zài zhú guàn zhé lái yùn jiàn èr shǒu · · líng
[ [ sòng cháo ] ] cáo xūn
xiān shēng yǒu hào yǒu guān wèi lóng shǔ jiān dōng hán        guī lái shān zhōng sōng guì kuì tài shàng xiáng yún guàn        tóng ān yǒu yún shān bǎi hǎo è        jun1 hóng róng kuì páo zhēn luò        nǎi jīn piāo liú jìn tuì 退 wèi guǒ juān        mèng hún yóu yáng dié guī hào dàng chuán fēi suō        guī chōng suī dāng qīn hòu zuì shàng tóng yǒng guī shān       
王正道再遇竹冠辄和来韵见鄙愫二首·零注音
  • wáng
    zhèng
    dào
    zài
    zhú
    guàn
    zhé
    lái
    yùn
    jiàn
    èr
    shǒu
    ·
    ·
    líng
  • [
    [
    sòng
    cháo
    ]
    ]
    cáo
    xūn
  • xiān
    shēng
    yǒu
    hào
    yǒu
    guān
    wèi
    lóng
    shǔ
    jiān
    dōng
    hán
    guī
    lái
    shān
    zhōng
    sōng
    guì
    kuì
    tài
    shàng
    xiáng
    yún
    guàn
    tóng
    ān
    yǒu
    yún
    shān
    bǎi
    hǎo
    è
    jun1
    hóng
    róng
    kuì
    páo
    zhēn
    luò
    nǎi
    jīn
    piāo
    liú
    jìn
    tuì
    退
    wèi
    guǒ
    juān
    mèng
    hún
    yóu
    yáng
    dié
    guī
    hào
    dàng
    chuán
    fēi
    suō
    guī
    chōng
    suī
    dāng
    qīn
    hòu
    zuì
    shàng
    tóng
    yǒng
    guī
    shān

网站地图Html版http://www.881023.com 渝ICP备2022014363号-1