杨维桢(1296—1370)元末明初著名诗人、文学家、书画家和戏曲家。字廉夫,号铁崖、铁笛道人,又号铁心道人、铁冠道人、铁龙道人、梅花道人等,晚年自号老铁、抱遗老人、东维子,会稽(浙江诸暨)枫桥全堂人。与陆居仁、钱惟善合称为“元末三高士”。杨维祯的诗,最富特色的是他的古乐府诗,既婉丽动人,又雄迈自然,史称“铁崖体”,极为历代文人所推崇。有称其为“一代诗宗”、“标新领异”的,也有誉其“以横绝一世之才,乘其弊而力矫之”的,当代学者杨镰更称其为“元末江南诗坛泰斗”。有《东维子文集》、《铁崖先生古乐府》行世。
《海乡竹枝歌(四首)·零》
分享数:3
朝代: 元朝 | 作者:杨维桢 | 类型:写雪|

潮来潮去白洋沙,白沙女儿把锄耙。

苦海熬乾是何日,免得侬来爬雪沙。

拼音
hǎi xiāng zhú zhī shǒu · · líng
[ [ yuán cháo ] ] yáng wéi zhēn
cháo lái cháo bái yáng shā bái shā ér chú        hǎi áo qián shì miǎn nóng lái xuě shā       
海乡竹枝歌(四首)·零注音
  • hǎi
    xiāng
    zhú
    zhī
    shǒu
    ·
    ·
    líng
  • [
    [
    yuán
    cháo
    ]
    ]
    yáng
    wéi
    zhēn
  • cháo
    lái
    cháo
    bái
    yáng
    shā
    bái
    shā
    ér
    chú
    hǎi
    áo
    qián
    shì
    miǎn
    nóng
    lái
    xuě
    shā

网站地图Html版http://www.881023.com 渝ICP备2022014363号-1