许有壬(1286~1364) 元代文学家。字可用,彰(zhang)德汤阴(今属河南)人。延祐二年(1315)进士及第,授同知辽州事。后来官中书左司员外郎时,京城外发生饥荒,他从"民,本也"的思想出发,主张放赈(chen 四声)救济。河南农民军起,他建议备御之策十五件。又任集贤大学士,不久改枢密副使,又拜中书左丞。他看到元朝将士贪掠人口玉帛而无斗志,就主张对起义农民实行招降政策。
《水龙吟 寿静公右平章·零》
分享数:2
朝代: 元朝 | 作者:许有壬 | 类型:写山|

一生白浪红尘,得归才见乾坤阔。

三升无分,如何料理,文园消渴。

衰病禁持,不教杖履,经丘寻壑。

记平生怀抱,曾逢恶处,都不似、今年恶。

见说圭塘如旧,赖山英、好看猿鹤。

梦中斗室,蠹残图史,尘凝*杓。

蟾桂香多,莫将长笛,等闲吹落。

问嫦娥,我辈何时还又,享清平乐。

拼音
shuǐ lóng yín shòu 寿 jìng gōng yòu píng zhāng · · líng
[ [ yuán cháo ] ] yǒu rén
shēng bái làng hóng chén guī cái jiàn qián kūn kuò        sān shēng fèn liào wén yuán xiāo        shuāi bìng jìn chí jiāo zhàng jīng qiū xún        píng shēng huái 怀 bào céng féng è chù dōu jīn nián è        jiàn shuō guī táng jiù lài shān yīng hǎo kàn yuán        mèng zhōng dòu shì cán shǐ chén níng sháo        chán guì xiāng duō jiāng zhǎng děng xián chuī luò        wèn cháng é bèi shí hái yòu xiǎng qīng píng       
水龙吟 寿静公右平章·零注音
  • shuǐ
    lóng
    yín
     
    shòu
    寿
    jìng
    gōng
    yòu
    píng
    zhāng
    ·
    ·
    líng
  • [
    [
    yuán
    cháo
    ]
    ]
    yǒu
    rén
  • shēng
    bái
    làng
    hóng
    chén
    guī
    cái
    jiàn
    qián
    kūn
    kuò
    sān
    shēng
    fèn
    liào
    wén
    yuán
    xiāo
    shuāi
    bìng
    jìn
    chí
    jiāo
    zhàng
    jīng
    qiū
    xún
    píng
    shēng
    huái
    怀
    bào
    céng
    féng
    è
    chù
    dōu
    jīn
    nián
    è
    jiàn
    shuō
    guī
    táng
    jiù
    lài
    shān
    yīng
    hǎo
    kàn
    yuán
    mèng
    zhōng
    dòu
    shì
    cán
    shǐ
    chén
    níng
    sháo
    chán
    guì
    xiāng
    duō
    jiāng
    zhǎng
    děng
    xián
    chuī
    luò
    wèn
    cháng
    é
    bèi
    shí
    hái
    yòu
    xiǎng
    qīng
    píng

网站地图Html版http://www.881023.com 渝ICP备2022014363号-1