杨维桢(1296—1370)元末明初著名诗人、文学家、书画家和戏曲家。字廉夫,号铁崖、铁笛道人,又号铁心道人、铁冠道人、铁龙道人、梅花道人等,晚年自号老铁、抱遗老人、东维子,会稽(浙江诸暨)枫桥全堂人。与陆居仁、钱惟善合称为“元末三高士”。杨维祯的诗,最富特色的是他的古乐府诗,既婉丽动人,又雄迈自然,史称“铁崖体”,极为历代文人所推崇。有称其为“一代诗宗”、“标新领异”的,也有誉其“以横绝一世之才,乘其弊而力矫之”的,当代学者杨镰更称其为“元末江南诗坛泰斗”。有《东维子文集》、《铁崖先生古乐府》行世。
《望洞庭》
分享数:2
朝代: 元朝 | 作者:杨维桢 | 类型:写花|黄河|写人|写湖|桃花|写云|

琼田三万六千顷,七十二朵青莲开。

道人铁精持在手,啸引紫凤朝蓬莱。

龙子卧抱明月胎,须臾化作桃花腮。

嗟尔云槎子,何处忽飞来?

蓬莱之浅今几尺?

黄河之清今几回?

云槎子,云是江上来。

但知东方生,卖药五湖上,不知张使者,北犯七斗魁。

云槎子,吾与尔何哉,任公钓竿在东海,潮压桐江江上台。

拼音
wàng dòng tíng
[ [ yuán cháo ] ] yáng wéi zhēn
qióng tián sān wàn liù qiān qǐng shí èr duǒ qīng lián kāi        dào rén tiě jīng chí zài shǒu xiào yǐn fèng cháo péng lái        lóng bào míng yuè tāi huà zuò táo huā sāi        jiē ěr yún chá chù fēi lái ? ?        péng lái zhī qiǎn jīn chǐ ? ?        huáng zhī qīng jīn huí ? ?        yún chá yún shì jiāng shàng lái        dàn zhī dōng fāng shēng mài yào shàng zhī zhāng shǐ 使 zhě běi fàn dòu kuí        yún chá ěr zāi rèn gōng diào gān 竿 zài dōng hǎi cháo tóng jiāng jiāng shàng tái       
望洞庭注音
  • wàng
    dòng
    tíng
  • [
    [
    yuán
    cháo
    ]
    ]
    yáng
    wéi
    zhēn
  • qióng
    tián
    sān
    wàn
    liù
    qiān
    qǐng
    shí
    èr
    duǒ
    qīng
    lián
    kāi
    dào
    rén
    tiě
    jīng
    chí
    zài
    shǒu
    xiào
    yǐn
    fèng
    cháo
    péng
    lái
    lóng
    bào
    míng
    yuè
    tāi
    huà
    zuò
    táo
    huā
    sāi
    jiē
    ěr
    yún
    chá
    chù
    fēi
    lái
    ?
    ?
    péng
    lái
    zhī
    qiǎn
    jīn
    chǐ
    ?
    ?
    huáng
    zhī
    qīng
    jīn
    huí
    ?
    ?
    yún
    chá
    yún
    shì
    jiāng
    shàng
    lái
    dàn
    zhī
    dōng
    fāng
    shēng
    mài
    yào
    shàng
    zhī
    zhāng
    shǐ
    使
    zhě
    běi
    fàn
    dòu
    kuí
    yún
    chá
    ěr
    zāi
    rèn
    gōng
    diào
    gān
    竿
    zài
    dōng
    hǎi
    cháo
    tóng
    jiāng
    jiāng
    shàng
    tái

网站地图Html版http://www.881023.com 渝ICP备2022014363号-1