温庭筠(约812—866)唐代诗人、词人。本名岐,字飞卿,太原祁(今山西祁县东南)人。富有天才,文思敏捷,每入试,押官韵,八叉手而成八韵,所以也有“温八叉”之称。然恃才不羁,又好讥刺权贵,多犯忌讳,取憎于时,故屡举进士不第,长被贬抑,终生不得志。官终国子助教。精通音律。工诗,与李商隐齐名,时称“温李”。其诗辞藻华丽,秾艳精致,内容多写闺情。其词艺术成就在晚唐诸词人之上,为“花间派”首要词人,对词的发展影响较大。在词史上,与韦庄齐名,并称“温韦”。存词七十余首。后人辑有《温飞卿集》及《金奁集》。

温庭筠其它作品精选

zuopinjingxuan

《河中陪帅游亭》
分享数:81
朝代: 唐朝 | 作者:温庭筠 | 类型:写花|写山|写鸟|写人|写湖|写梅|写桥|

倚阑愁立独徘徊,欲赋惭非宋玉才。

满座山光摇剑戟, 绕城波色动楼台。

鸟飞天外斜阳尽,人过桥心倒影来。

添得五湖多少恨,柳花飘荡似寒梅。

拼音
zhōng péi shuài yóu tíng
[ [ táng cháo ] ] wēn tíng jun1
lán chóu pái huái , , cán fēi sòng cái       
mǎn zuò shān guāng yáo jiàn , ,        rào chéng dòng lóu tái       
niǎo fēi tiān wài xié yáng jìn , , rén guò qiáo xīn dǎo yǐng lái       
tiān duō shǎo hèn , , liǔ huā piāo dàng hán méi
河中陪帅游亭注音
  • zhōng
    péi
    shuài
    yóu
    tíng
  • [
    [
    táng
    cháo
    ]
    ]
    wēn
    tíng
    jun1
  • lán
    chóu
    pái
    huái
    ,
    ,
    cán
    fēi
    sòng
    cái
  • mǎn
    zuò
    shān
    guāng
    yáo
    jiàn
    ,
    ,
     
    rào
    chéng
    dòng
    lóu
    tái
  • niǎo
    fēi
    tiān
    wài
    xié
    yáng
    jìn
    ,
    ,
    rén
    guò
    qiáo
    xīn
    dǎo
    yǐng
    lái
  • tiān
    duō
    shǎo
    hèn
    ,
    ,
    liǔ
    huā
    piāo
    dàng
    hán
    méi

网站地图Html版http://www.881023.com 渝ICP备2022014363号-1