苏辙(1039—1112年),字子由,汉族,眉州眉山(今属四川)人。嘉祐二年(1057)与其兄苏轼同登进士科。神宗朝,为制置三司条例司属官。因反对王安石变法,出为河南推官。哲宗时,召为秘书省校书郎。元祐元年为右司谏,历官御史中丞、尚书右丞、门下侍郎因事忤哲宗及元丰诸臣,出知汝州,贬筠州、再谪雷州安置,移循州。徽宗立,徙永州、岳州复太中大夫,又降居许州,致仕。自号颍滨遗老。卒,谥文定。唐宋八大家之一,与父洵、兄轼齐名,合称三苏。
《次韵柳子玉谪官寿春舟过宛丘见寄二首》
分享数:1
朝代: 宋朝 | 作者:苏辙 | 类型:写风|写山|写水|写草|行舟|谪居|

局冷曾非簿领迷,幽居浑似未官时。

忽闻客至惊还喜,出见泥深笑不知。

谋拙未能忧岁计,身闲聊可饱晨炊。

行舟借问何匆草,淮口无潮月正亏。

献酬不用辞升斗,曲直何劳问尺寻。

要路风波无限恶,谪居情味最能深。

交従锦水初无间,邻卜共山已有心。

草圣诗豪并神速,数因南雁惠佳音。

拼音
yùn liǔ zhé guān shòu 寿 chūn zhōu guò wǎn qiū jiàn èr shǒu
[ [ sòng cháo ] ] zhé
lěng céng fēi 簿 lǐng yōu hún wèi guān shí        wén zhì jīng hái chū jiàn shēn xiào zhī        móu zhuō wèi néng yōu suì shēn xián liáo bǎo chén chuī        háng zhōu jiè wèn cōng cǎo huái kǒu cháo yuè zhèng kuī        xiàn chóu yòng shēng dòu zhí láo wèn chǐ xún        yào fēng xiàn è zhé qíng wèi zuì néng shēn        jiāo cóng jǐn shuǐ chū jiān lín bo gòng shān yǒu xīn        cǎo shèng shī háo bìng shén shù yīn nán yàn huì jiā yīn       
次韵柳子玉谪官寿春舟过宛丘见寄二首注音
  • yùn
    liǔ
    zhé
    guān
    shòu
    寿
    chūn
    zhōu
    guò
    wǎn
    qiū
    jiàn
    èr
    shǒu
  • [
    [
    sòng
    cháo
    ]
    ]
    zhé
  • lěng
    céng
    fēi
    簿
    lǐng
    yōu
    hún
    wèi
    guān
    shí
    wén
    zhì
    jīng
    hái
    chū
    jiàn
    shēn
    xiào
    zhī
    móu
    zhuō
    wèi
    néng
    yōu
    suì
    shēn
    xián
    liáo
    bǎo
    chén
    chuī
    háng
    zhōu
    jiè
    wèn
    cōng
    cǎo
    huái
    kǒu
    cháo
    yuè
    zhèng
    kuī
    xiàn
    chóu
    yòng
    shēng
    dòu
    zhí
    láo
    wèn
    chǐ
    xún
    yào
    fēng
    xiàn
    è
    zhé
    qíng
    wèi
    zuì
    néng
    shēn
    jiāo
    cóng
    jǐn
    shuǐ
    chū
    jiān
    lín
    bo
    gòng
    shān
    yǒu
    xīn
    cǎo
    shèng
    shī
    háo
    bìng
    shén
    shù
    yīn
    nán
    yàn
    huì
    jiā
    yīn

网站地图Html版http://www.881023.com 渝ICP备2022014363号-1